Bluesroute Terneuzen 1 april 2011

Gino & the Bulldoze Band in bar “ de Markies”.

Tijdens de Bluesroute speelde Gino & the Bulldoze Band met een nieuwe ritmesectie.

Beide muzikanten zijn al jaren op een hoog professioneel niveau bezig en hebben heel veel ervaring.

            Jeroen Polderman

Jozz Verheijen komt uit Belgie en maakte onder andere deel uit van de zeer succesvolle Bredase band Cool Zero. In 2008 speelde deze rockband voor 5500 man in de Heineken Music Hall in Amsterdam. De band tourde zestien maanden met Golden Earring door de Benelux. Na deze tour zaten de ambities van de bandleden niet meer op een lijn en besloten ze uit elkaar te gaan.

Citaat Jozz  (geplukt van internet): “Muziek speelt een grote rol in m'n leven . Dit is door passie begonnen en zo wil ik het ook houden: Blinde commercie is niet aan mij besteed.”

Jeroen Polderman komt uit Yerseke en is ook al meer dan 20 jaar semi-professioneel bezig.

Hij speelt in de bands Plaeto, Rebbba the Loon en Danny Vera. Naast deze bands doet hij regelmatig sessiewerk en werkt hij mee aan projecten zoals de coverband Rocksession. In 2001 maakte hij deel uit van de band City to City, bekend van de nummer1 hit 'The road ahead'.

Op 1 april zou deze formatie aantreden op de Bluesroute in Terneuzen.

De vraag was of Gino in staat was om de ‘’Bulldoze-sound” zoals we die in de afgelopen 10 jaar hadden leren kennen, ook met een andere ritmesectie ten gehore te brengen.

Visueel klopte het plaatje: hier stond een blues-rockband, die eenheid uitstraalde.

Maar hoe zat het muzikaal? Om de spanning er maar direct af te halen kan ik zeggen dat de Bulldoze-sound gelukkig niet verloren is gegaan. De nummers stonden als een huis en klonken vet. Het repertoire was even breed als we gewend waren. Zowel het oudere blueswerk als de ruigere bluesrock van Rory Gallagher kwamen aan bod.  

 Er waren natuurlijk wel verschillen. Het leek of de nummers in een wat hoger tempo werden gespeeld, maar misschien ben ik wat trager geworden…..Ook waren de overgangen tussen de nummers nog niet zo vloeiend als in de oude formatie, maar dat is een kwestie van tijd. Het gaat erom dat deze samenstelling een heel goede indruk achterliet. De muzikanten hadden er  zin in en je zag dat er een goede interactie was.  Het publiek liet ook geen twijfel bestaan. De Markies stond bomvol met mensen en tijdens de sets bleef iedereen geboeid luisteren.

Mannen, dit geeft vertrouwen voor de toekomst!!

Gino, complimenten dat je in korte tijd in staat bent geweest om met andere muzikanten weer een supergoede band op te bouwen.

Volgende optredens:

29 april Kloosterzande Hotel de Linde

30 april feesttent Kamperland

Cu!

Joke  

AGENDA 2011

28 Mei Bluesnight , Westdorpe ( Café 't Oude Raedhuys )
|

Juni 2011

Tijdens het vorige optreden in Soest had de band een koffiekamer , semi unplugged setje  gedaan. Dit was men  niet vergeten . Gino was het podium nog niet af of de piano kwam al voorrijden in de koffiekamer. Daar werd een aantal klassiekers gedaan op de piano. Deze set eindigde met “Hey Jude”, van The Beatles. Op dit moment stond de band alweer gereed op het podium, en speelde Hey Jude mee over de zaalversterking. Gino ging van piano in de koffiekamer naar zijn Fender Stratocaster op het podium en zo werd  “Hey Jude” uitgespeeld .

Er werd geopend met “Tore Down”  en vervolgd met een voor mij niet verwachte ‘I heard it through the Grapevine’ . “Hoochie Coochie Man” werd vervolgd door “Light’s Are On But Nobody’s Home ” in referentie naar het optreden in de 013 in Tilburg vorig jaar. Nu was het “Rory Time”!  “Messin with the kid”, en “I Wonder Who” waren prettig. Na veel aandringen uit de zaal werd er gekozen  voor "Still Got The  Blues" van Gary Moore!  En na een denderend "Bullfrog Blues "was het gebeurd . Na het gebruikelijke  afbreken , koffie drinken , was het tijd om naar huis  te gaan .

Veel bekende nummers werden gespeeld, maar sommige nummers waren in een geheel nieuw jasje gestoken zodat er toch weer veel verrassingen waren. De uitvoering van het CCR-nummer “I heard it through the grapevine” was groovy en dat maakte het heel bijzonder. Er zijn op zo’n avond altijd nummers die er op de een of andere manier extra uitspringen zonder dat je precies kunt aangeven waar het aan ligt. De uitvoering van “How Blue can you get” vond ik echt top. Maar ook “I wonder Why”, “Bullfrog Blues”, “Messin’ with the Kid”, the Doors-medley, ‘’Delta Lady’’, “I need your Love so Bad” waren hoogtepunten.

Ik vond ook de wisselwerking tussen de muzikanten mooi om te zien. Gino en Roland stonden lekker dicht bij elkaar en het samenspel was fantastisch om te zien (en te horen natuurlijk!).

Het optreden smaakte zeker naar meer……

zaterdag 30 oktober ARTISHOCK in SOEST!!!

Na maandenlange voorbereidingen voor het dorp Wemeldinge brak ook de dag aan voor Gino and the Bulldozeband om het optreden ‘s avonds in de tent te verzorgen.

Zoals iedereen weet is het dorp Wemeldinge met koninginnedag op de kaart gezet, vanwege het bezoek van de koningin met haar familie.

Dat bezoek begon ‘s morgens om 10.00 uur tot 11.15 en was op tv te volgen.

Het aantal bezoekers dat Wemeldinge mocht ontvangen was 7000 en alles was goed georganiseerd ook ‘s avonds.

Als je voorin de tent stond kon je bijna het podium niet zien.

Wij waren er rond 7 uur en de jongens waren bezig met de soundcheck, wat natuurlijke even duurde, want de bezetting van de band was voor deze speciale gelegenheid uitgebreid.

Buiten Gino, Pjotr en Jeffrey, wat de vaste bezetting is, stonden nu Roland Bakker ( toetsenist ) en Michiel Meyers ( saxofonist ) ook op het podium om de Bulldozeband muzikaal te versterken.

Langzamerhand stroomde de tent vol, er was een druk programma, en de Bulldozeband begon met een set van een half uur wat  ze voortreffelijk deden!

De Bulldozers voelden zich als een vis in het water met deze entourage, groot podium, heel veel lichteffecten en natuurlijk hadden ze een goed humeur wat de band tot muzikale hoogtepunten bracht.

Ondertussen kwam Lee Towers aan en werd goed begeleid achter het podium waar ik natuurlijk ook nog wat foto's van Gino en Lee heb gemaakt.

Timeless nam afscheid en Gino and the Bulldozeband startte het optreden van Sonja B, ook dit optreden was erg goed. Alles liep gesmeerd volgens het draaiboek.

Heel de tent stond op zijn kop en het was echt feest!!

Nadat Lee Towers een paar nummers had gezongen kondigde hij een zangeres aan "Albertina".

Lee vertelde het publiek dat hij Albertina ‘s morgens op de tv had gezien.

Albertina had voor de koningin het nummer  "Vrede"  van Ruth Jacott gezongen, met heel veel kleine meisjes die daarbij dansten. Dat was natuurlijk een hele eer voor Albertina, die zelf uit Wemeldinge komt.

Lee Towers riep haar op het podium om ook samen met hem een nummer te zingen.

Lee Towers heeft ooit een hit gehad samen met Anita Meyer, "Run to me". Dit nummer zongen Lee en Albertina nu samen.

Dit was zo'n succes dat het publiek om toegiften vroeg. Samen hebben ze nog 2 nummers gezongen.

Lee Towers nam afscheid van het publiek en de beurt was weer aan Gino and the Bulldozeband die de avond verder tot een hoogtepunt bracht.en het bleef gezellig en druk in de tent.

Het was een zeer geslaagde avond en jongens, wat heb ik genoten en vele andere met mij!!!!!

Stipt om 00.02 uur klonken de laatste muzieknoten uit de boxen. Deze avond is omgevlogen en alles is perfect verlopen.

Koninginnedag 2010 in Wemeldinge was een superfeestdag!!!

Jongens bedankt.

Groeten Janny.  

Culemborg Blues 2009

Bluesfestivals hebben altijd een aparte ambiance. Het publiek onderscheidt zich duidelijk van het doorsnee publiek: T-shirts met legendarische namen van Bluesmuzikanten en Bluesfestivals. Mannen met lange paardenstaarten, motorduivels, hangsnorren, hoeden en  geknoopte sjaaltjes (om het al wat kalende hoofd te camoufleren??) en ga zo maar door. Heerlijk om dit allemaal vanachter een grote zonnebril te observeren. En dan heb ik het nog niet eens over de muziek!

 The setlijst bestond o.a. uit:  ‘’Early in the Morning’’, ‘’Rolling Man’’, ‘’Help me’’, ‘’How Blue Can You Get’’,  ‘’Southbound’’, ‘’Every Day I have the Blues’’, ‘’Tore Down’’, ‘’Messin’ With the Kid’’, ‘’I wonder Who’’, ‘’Baby What You want me to do?’’, ‘’One Way Out’’, ‘’Big Boss Man’’, ‘’Rambling on my mind’’, ‘’I take What I want’’, ‘’Bullfrog Blues’’.

Al direct nadat de eerste tonen over het marktplein klonken stroomde het publiek toe. De muziek klonk zoals men dat wilde. Meeslepende ballads afgewisseld met knallende Bluesrock. Na elk nummer luid applaus en enthousiaste kreten. Nieuwsgierig naar de reacties van het publiek bij het hoofdpodium aan de andere kant van de Markt ging ik even poolshoogte nemen. Er stond niet heel veel meer publiek dan bij de Bulldozers en er was beduidend minder bijval. De muziek van The Brew was zeer zeker goed, maar niet echt wat je verwacht op een Bluesfestival.

See you, Joke

Mosselfeesten in Middelburg 16 juli 2009

Het was een zeldzaam mooie zwoele zomeravond. De terrassen rond de Markt en in de smalle straten die uitkomen op de Markt zaten vol met mensen die aan het genieten waren van een mosselmaaltijd. Maar het toetje moest nog komen! La Grande Finale van deze mooie dag in Middelburg werd opgediend op het podium voor de Rooie Oortjes.

 

Bedankt mannen!

See you soon.

Joke

P.S. Na het optreden weer veel verbijsterde reacties uit het publiek  in de trant van “Waarom staat die band hier?” “Die horen thuis op een echt GROOT podium.” Voor deze mensen en alle andere fans is het goed nieuws om te horen dat Gino and the Bulldoze Band op zondag 13 september op het podium staat van 013 te Tilburg. Zie www.symphonyinblues.nl 

De poster was al gedrukt, maar The Veldman Brothers hebben gecanceled en hiervoor in de plaats GINO & THE BULLDOZE BAND!!! Dit betekent dat ze 29 songs begeleiden van GUITARLEGENDS IN BLUES.